ทิ้งหมัดเข้ามุม
สมิงสามผลัด
การเมืองตอนนี้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามีแต่เรื่องจุกจิกไร้สาระ
โดยเฉพาะสภาผู้แทนฯ ที่สาดน้ำลายกันเปรอะเปื้อน
หาแก่นสารอะไรไม่ได้เลย
การอภิปรายปรองดองก็กลายเป็นปรองเดือด
กลายเป็นเวทีให้นักการเมือง 2 ขั้วขยายแผลความร้าวฉานเพิ่มขึ้น
และยิ่งเละไปกันใหญ่เมื่อนักการเมืองใหญ่ปลุกผีคอมมิวนิสต์
โจมตีฝ่ายตรงข้ามจะเปลี่ยน แปลงการปกครอง
จับคนไปไถนา จับคนไปล้าง สมอง !?
ในเวทีรัฐสภาถกร่างรัฐธรรมนูญ ก็เหมือนกัน
ส.ส.บางคนก็สร้างเรื่อง 'ประธา นาธิบดี'โจมตีฝ่ายตรงข้ามแบบดื้อๆ
เมามันอยู่กับเกมการเมืองจนละเลยเนื้อหาเรื่องแก้ไขรัฐธรรมนูญไปเสียหมด
ต้องถามว่าแล้วประชาชนจะได้ประโยชน์อะไร !?
นอกสภาก็เละยิ่งกว่า ใช้วิธีสาดโคลน ค่อนแคะ จับผิดไม่เป็นเรื่อง
ถ้าย้อนกลับไปดูตั้งแต่ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี
จะเห็นว่าขบวนการดิสเครดิตนายกฯ ชัดเจนขึ้น
ไม่ว่าจะการกุเรื่องนายกฯ ยิ่งลักษณ์เหยียบธงชาติในวันถวายสัตย์
ทั้งที่พรมที่ว่าก็ไม่ใช่ธงชาติ
การจุดประเด็น 'ว.5' โฟร์ซีซันส์ที่ขยายความกันสนุกปาก สองแง่สามง่าม
จนกลบกระแสการตรวจสอบรัฐบาลไปเลย
หรือแค่เรื่องนายกฯ ปูสวมชุดฮันบกระหว่างเยือนเกาหลีใต้
ก็กลายเป็นประเด็นโจมตีว่าไม่เหมาะสม ทำไมไม่ใส่ชุดไทย
ล่าสุดส.ส.ปชป.จุดประเด็น นายกฯ ปูยืนกดมือถือระหว่างร่วมริ้วขบวนในพระราชพิธีสำคัญ
ทั้งที่ข้อเท็จจริงแล้ว นายกฯ ปูหยิบมือถือขึ้นมาปิด ระหว่างยืนรอพระราชพิธี
แทบไม่เชื่อเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเป็นแนวทางการต่อสู้ของพรรคเก่าแก่
ให้ความสำคัญกับเรื่องพรรค์นี้มากกว่าการตรวจสอบการบริหารงานของรัฐบาล
ต้องไม่ลืมว่าเรื่องโอละพ่อ- จุกจิก-ค่อนแคะแบบนี้ เป็นดาบ 2 คม
ฝ่ายค้านต้องไตร่ตรองให้ดี
ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นขาดความน่าเชื่อถือเสียเอง
เข้าตำราขโมยไก่ไม่สำเร็จ ยังต้องเสียข้าวสารอีกกำมือ
