คอลัมน์ ทิ้งหมัดเข้ามุม
จ่าบ้าน
สามจังหวัดชายแดนภาคใต้จะยังคงสถานการณ์รุนแรงอย่างนี้ จะมีผู้คนทั้งทหาร ตำรวจ พลเรือน และประชาชนลูกเล็กเด็กแดงต้องบาดเจ็บและล้มตายไปอีกกี่คน
ไม่มีใครรู้หรือให้คำตอบได้
ยิ่งตอบว่าเหตุการณ์จะสงบลงเมื่อใด ยิ่งไม่มีใครให้คำตอบ
วันก่อน ผู้อาวุโสในวงการเสาะหาข่าวมาขาย "พญาไม้? เขียนความในใจของใครบางคนในคอลัมน์ข่าวข้นคนเข้ม ของแท้ เมื่อวันเสาร์กลางเดือนว่า
"อยากจะลา แต่ยังลาไม่ได้ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เคยใหญ่สุดมาแล้วทั้งทางทหารและพลเรือน ?"
ปะหน้ายังห่วงความเป็นไป แต่วันนี้ทำได้แค่เขียนบันทึก ความทรงจำ กับให้คำแนะนำ ห่วงสุดก็สงครามใต้ เด็กรุ่นใหม่ที่ผ่าน เป็นพันตรียังไม่ได้ แต่ใหญ่ถึงผู้บัญชาการ ราชการสงครามมันไม่ใช่งานตีกลองในวงดนตรี
เปิดใจของทหารใหญ่ หัวหน้าปฏิวัติ คนสุดท้ายปี 2549 พลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน ผ่านจอ 11 เมื่อไม่กี่วันที่ผ่าน
ทหารใหญ่ขอโทษนายทหารรุ่นน้อง เมื่อถอดหัวโขนออกมาแล้ว สงครามใต้แก้ไม่ได้ด้วยปืนกับกำลังพล พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา หากอยากเกษียณในฐานะ แม่ทัพผู้พิชิตศึกใต้ ? ลองถามไถ่ บิ๊กจิ๋ว กับพี่บัง วานสองผู้อาวุโสช่วยกันเอาอาวุธตามหลัง เอากุศโลบายนำหน้า
แปลไทยเป็นไทยว่าอย่างไร ต้องไปว่ากันเอง หรือถามไถ่ไปที่คุณพี่ พญาไม้ ? ตรงไปตรงมา น่าจะได้คำตอบที่ถูกต้อง แต่ไม่ถูกใจ
สงครามระหว่างคนไทยด้วยกันไม่ใช่เพิ่งเกิด หากแตกต่างกันอาจจะตรงที่ฝ่ายหนึ่งเป็นลัทธิที่เกิดขึ้นมาแล้ว ในที่สุดก็เริ่มเสื่อมลง กับอีกความเชื่อหนึ่งที่เมื่อเกิดขึ้นแล้วอาจจะยากเลือนหายไป ยิ่งมีการปราบปรามด้วยกำลังทหารจากกฎหมายหนักก็ยิ่งจะเดินหน้าไปได้ไม่ถึงไหน เช่นเดียวกับเมื่อสามสิบปีก่อน ทั้งภาคเหนือ ภาคอีสาน และภาคใต้ที่ร้อนระอุด้วยลัทธิคอมมิวนิสม์
เหตุนั้นผ่านไปแล้วด้วยอะไร หากไม่ใช่นโยบาย หรือกุศโลบายการเมืองนำการทหารดอกหรือ
แน่นอน ไม่ว่าสงครามที่ไหน ในที่สุดปืนกับกำลังพลไม่เคยแก้อะไรได้
