ตัวเลขเป็นทางการของผู้เสียชีวิต ผู้เสียหายจากเหตุการณ์รุนแรงทางการเมืองระหว่างปี 2548 ถึงปี 2553 มีจำนวนทั้งหมด 2,369 คน เสียชีวิต 102 ราย บาดเจ็บและทุพพลภาพ 2,267 คน
มากสุดในปี 2553 จำนวน 98 ราย จาก เหตุการณ์ระหว่างเดือน เม.ย. ถึง พ.ค. ปี 2553
ที่กำลังจะครบ 2 ปีในเดือนหน้า
ในจำนวนนี้ รวมถึง นายฮิโรยูกิ มูราโมโตะ ช่างภาพรอยเตอร์ชาวญี่ปุ่น และ นายฟาบิโอ โปเลงกี ช่างภาพชาวอิตาลี
ทั้งหมดนี้ คือผู้อยู่ในข่ายได้รับการเยียวยา ตามมติของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2555
ซึ่ง ส.ส. จากพรรคฝ่ายค้าน ซึ่งเป็นรัฐบาลขณะเกิดเหตุ ได้ยื่นคำร้องต่อศาลปกครองให้ระงับการจ่ายเงิน พร้อมกับขอให้ไต่สวนฉุก เฉิน เพื่อขอมาตรการคุ้มครองชั่วคราว ระงับจ่ายเงินไว้ก่อน
ศาลปกครองเมื่อวันที่ 9 มี.ค. มีคำสั่งไม่รับคำร้องขอไต่สวนฉุกเฉิน
เหตุผลในการขอให้ศาลปกครองระงับจ่ายเงินเยียวยา จากผู้ทรงเกียรติแห่งพรรค การเมือง เป็นแนวคิดเดียวกับที่แพร่สะพัดอยู่ตามโซเชียลมีเดียต่างๆ
นั่นคือ เป็นการจ่ายเงินไม่ถูกต้องตามหลักกฎหมาย ไม่เสมอภาค
หากเสมอภาคต้องจ่ายเงินให้กับเหยื่อพฤษภาทมิฬ 2535 ด้วย
เป็นการนำเงินภาษีของประชาชนมาจ่ายให้กับผู้ชุมนุมที่ทำผิดกฎหมาย
หากรัฐบาลต้องการเยียวยา ควรจะนำเงินของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี มาจ่ายให้กับผู้ที่ได้รับผลกระทบ เพราะเป็นการชุมนุมเพื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ไม่ใช่ชุมนุมเพื่อแก้ปัญหาของประเทศ
รัฐบาลควรจะนำเงิน 2,000 ล้านบาทที่จะจ่ายเยียวยา จัดตั้งเป็นกองทุนเพื่อจ่ายให้กับผู้บริสุทธิ์ที่เสียชีวิตจากการกระทำของเจ้าหน้า ที่รัฐ และผู้ก่อเหตุในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้
โดยเฉพาะกระแสความคิดว่า 98 ศพ ได้เงินเยียวยามากกว่าทหารตำรวจผู้พลีชีพในภาคใต้ มีการเน้นเผยแพร่เป็นพิเศษ
เกษียร เตชะพีระ แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เขียนไว้ในเฟซบุ๊ก อธิบายหลักคิดในเรื่องการเสียชีวิตของพลเมืองและความรับผิดชอบของรัฐว่า
รัฐเอาชีวิตพลเมืองของรัฐโดยมิชอบไม่ได้ อำนาจรัฐต้องถูกจำกัดโดยสิทธิเหนือร่างกาย ชีวิต ทรัพย์สินของผู้คนพลเมือง
เมื่อใดรัฐไปละเมิดสิทธิเหล่านั้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย (ฆ่า ทำร้าย โดยไม่เป็นไปตามกฎหมาย คือไปละเมิดสิทธิของพลเมืองโดยมิชอบ)
เมื่อนั้นรัฐใช้อำนาจเกินเลย และต้องรับผิดชอบชดใช้
เป็นคนละเรื่องกับทหารที่ไปรบกับข้าศึก แล้วเสียชีวิต ในกรณีหลังนั้น เขาทำงานให้รัฐตามกฎหมาย
รัฐสั่งให้เขาไปรบไปเสี่ยงสละชีวิตตามกฎหมาย
รัฐไม่ได้ละเมิดสิทธิหรือใช้อำนาจเกินเลยต่อทหารเหล่านั้นแต่อย่างไร
ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเป็นคนละแบบ คน ละเรื่อง
การจะเรียกร้องให้รัฐช่วยเหลือครอบครัว ผู้อยู่หลังของทหารผู้ประกอบคุณงามความดี และเสียสละเพื่อชาติก็ย่อมทำได้
แต่ไม่ใช่เป็นค่าชดเชยที่รัฐละเมิดสิทธิของทหารเหล่านั้น เพราะรัฐไม่ได้ละเมิด
ส่วนประเด็นที่ว่า "ใคร" ทำผิดกฎหมาย ระหว่างคนสั่งฆ่า คนฆ่า และคนตาย
การพิสูจน์ทราบกำลังคืบหน้าไป
หลังจากนิ่งชะงักในห้วงของรัฐบาลก่อนหน้านี้
การสอบสวนเบื้องหลังการเสียชีวิต 98 ศพ คืบหน้าเป็นลำดับ
ปมสำคัญอยู่ที่ "16 ศพ" ที่สอบสวนพบว่าเสียชีวิตจากการกระทำของเจ้าหน้าที่ ในเหตุการณ์ เม.ย.-พ.ค. 2553
ล่าสุดอีกสำนวนของคดี 16 ศพ ที่เตรียมจัดส่งให้อัยการ ได้แก่ คดีสังหาร นายฟาบิโอ โปเลงกี ช่างภาพอิสระ ชาวอิตาลี
นายโปเลงกีถูกยิงเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พ.ค. 2553 มีพยานหลักฐานทั้งคนไทยและชาวต่างชาติประมาณ 10 ปาก ว่าเสียชีวิตจากการกระทำของเจ้าหน้าที่
น้องสาวและตัวแทนรัฐบาลอิตาลีได้ติดตามทวงถามความคืบหน้าของคดีอย่างต่อเนื่อง
ผลของคดีกลุ่มนี้ จะนำไปสู่การหาคำตอบผ่านกระบวนการคดีว่า ใครจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบในการเสียชีวิตของทั้ง 16 ราย
และจะเป็น "คำตอบ" ว่าทำไม กระบวนการคดี กระบวนการเยียวยา และการปรองดอง จึงถูกบิดเบือนขัดขวางมาตลอดทาง
